ไม่ อยาก ให้ มี หน้า ฝน

ฝนตก ทำให้เราคิดถึงเธอ

เธอชอบดูซีรีส์แล้วไม่สนใจเรา

เธอชอบโวยวาย

เธอชอบมาสาย ชอบให้เรารอ

ทำไม ๆๆๆ คนเราต้องคิดถึงกัน ทำไม  . . .เราต้องคิดถึงเทอ

ไม่มีอีกแล้ว เทอ คนนั้น  . . . . ...........เพราะเราห่างไกลกันเหลือเดิน

วันรี้เป็นวันสอบ TU 110

ไม่มีเวลาแล้ว

ไปเตรียมตัวดีกว่า

ลาก่อน

บล็อกที่รัก(และถูกเจ้าของลืม)

หลังจากเบื่อๆ กับนางนวลหนุ่มโจนาธานมาพักใหญ่

ก็ไม่รู้จะทำอะไรแก้เซ็งดี

นั่งเล่น นอนเล่น อยู่นานแสนนาน

จนชักจะรู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจเกินไป

เลยไปค้นตู้หนังสือเก่าดู

หยิบหนังสือ ออกมาสามเล่ม

เรื่องแรก คือ ฉันจึงมาหาความหมาย

ของ วิทยากร เชียงกูล นั่นล่ะ

เค้าว่ากันว่าเป็นบทกวียุคแสวงหา

อันที่สอง เป็น ฉันจึงมาหาความหงอย

อันนี้เป็น วรรณอำ (ไม่ได้เขียนผิดน่ะ)

วรรณอำ ออกแนวอำๆ ล้อเลียนๆ

ตั้งชื่อล้อกับ ฉันจึงมาหาความหมาย

ที่ชอบเพราะเห็นมี อ.ดร.ชาญวิทย์ เกษตรกะปิ

55+ คิดได้ไงเนี่ยเขียนด้วย

แล้วก็ยังมีเรื่องของ วิทยากร กุนเชียง ด้วย

ส่วนเล่มสุดท้ายที่หยิบออกมาชื่อเรื่อง

"คำพิพากษา" ของ ชาติ กอบจิตติ

เพิ่งรู้ว่าอ้าวนี่มันไอ้ฟัก กับสมทรงนี่หว่า

สมทรงเป็นคนสติไม่สมประกอบ ที่พ่อของฟัก

เจอแล้วเอามาอยู่ด้วย

ว่าง่ายๆก็เป็นเมียของพ่อฟัก หรือแม่เลี้ยงของฟัก

ทีนี้คนเขียนไม่อยากให้มันจบแค่นั้น

น้าชาติ(คนเขียน) แกเลยสั่งให้พ่อของฟักเลยตาย

ทิ้งให้สมทรงเป็นม่าย

เอาสิทีนี้เรื่องชักจะวุ่นๆ ก็เพราะสมทรงเที่ยวไปบอกคน

ว่าฟักเป็นผัวของตัวเอง

ฟัก จากชายหนุ่มตัวอย่าง หัวแถว

ถูกลดระดับลงมาอยู่หางแถว

เพราะข้อหา เอาเมียพ่อตัวเอง

ชีวิตตกต่ำลงทุกวัน

น่าสงสาร

เพียงเพราะเขาเป็นคนตัวเล็ก

แค่ลูกภารโรงคนหนึ่ง

คนตัวเล็ก เสียงก็เล็ก พูดไปจึงไม่มีใครเชื่อ

สิ่งที่คนในหมู่บ้านกระทำต่อฟัก มันเป็นเสมือน

"คำพิพากษา"

คำพิพากษา ที่ทำให้ไม่มีใครอยากคุยกับเขา

และมันคอยทิ่มแทงหัวใจฟักตลอดเวลา

อ่านไปแล้วน้ำตาจะไหล

...ยิ่งตอนงานเผาศพ พ่อฟัก

ฟักบอกทุกคนในหมู่บ้าน

ไม่มีใครมาร่วมงานนอกจากเขา และสัปเหร่อ

ทั้งที่งานคนใหญ่คนโต ไม่ต้องเอ่ยปากชวน

คนก็มากันแน่นวัด น่าสงสารจริงๆ .....

คำพิพากษาของสังคมมันโหดร้ายถึงเพียงนี้?

กับคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย?

ผิดอย่างเดียวที่เค้าไม่ได้เกิดมาเป็นคนตัวใหญ่

ไม่ร่ำรวยเงินทอง

ไม่มีชื่อเสียง

มรดกที่เขามีคือตำแหน่งภารโรงสืบทอดจากพ่อ

เท่านั้นหรือ?

เรื่องจบลงที่ฟักกลายเป็นคนติดเหล้า เมาหยำเป

และตายเพราะพิษสุรานั่นเอง

แม้แต่ตอนตายร่างของเขาก็ถูกใช้เป็น

"สัตว์ทดลองเตา"

เพราะถูกใช้ทดลองเตาเผาแบบใหม่ในหมู่บ้าน

เท่านั้นเอง....

ปล. ว่างเว้นจากการเขียนไปนาน

กลับมาเขียนอีกทีก็เลยมาเขียนซะยาวยืด

ช่วงนี้อยู่ระหว่าง "ปิดเทอมนรก"

ปั่นงานตัวเป็นเกลียว หัวเป็นนอต

- .- คิดถึงเพื่อนๆว่ะ VERF'z

พวกมึงไม่มาเจอกานเลยน่ะ

กูไม่ได้หายเงียบน่ะเว้ย

แล้วก็คิดถึงไรอีกเพื่อนๆ เตรียม 343 -717 - 74 ด้วยล่ะ

แล้วก็เพื่อน มธ.ทุกคนด้วยย

เห้อ

แล้ว กู ก็ต้องก้มหัวทำงานต่อไป

ชีวิตเส้า...